1892 жылы ол Братианудан кейін Ұлттық либералды партияның басшысы болып сайланды және төрт рет премьер-министр болды. Соңғы рет 1907 жылы Стурдзаны король Кароль I наурыз айындағы шаруалар көтерілісі тудырған дағдарысты шешу үшін шақырды.
. Жұмыс қабілетімен танымал болғанымен, ол сонымен қатар ұлтшыл, "шетелдіктерге" наразы (оның партиясының яһудилерге қарсы саясатына сәйкес) және румын еместерді көптеген әлеуметтік лауазымдардан бөлуге қолдау көрсетті.