8-ғасырлық мұсылман алхимигі Жабир ибн Хайян (лат. Geber) әр классикалық элементті төрт негізгі қасиеттер тұрғысынан талдады. От ыстық және құрғақ, жер суық және суық, су суық және ылғал, ауа ыстық және ылғал. Ол әрбір металл осы төрт қағидаттардың бірігуі екенін теориялық тұрғыдан түсіндірді, олардың екеуі ішкі және екеуі сыртқы. Осы тұжырымдамадан бір металлдың екінші металлға айналуы оның негізгі заттарының қайта ұйымдастырылуымен әсер етуі мүмкін екендігі дәлелденді. Мұсылман философтары арасында күкіртпен алмасу мүмкін екенін растайтын тағы бір химиялық процесс бар екенін білген, бірақ ол қызыл тастан алынған заттардың өзгеруіне куә болды. Ал 13 ғасырдағы мұсылман философтары арасында ол қызыл тастан алынған заттардың өзгеруіне куә болды, бірақ ол қызыл күкіртпен алмасу мүмкін емес деген пікірді растады.
трансмутация