Мақаланы қорытындылаңыз:  Жердің төменгі жамылғысында жаңа "супержидті" қабат табылды. Бұл жаңалық Жердің суға батқан тектоникалық тақталарының кейбір бөліктерінің жер астынан 930 миль (1500 км) қалыңдықта тұрып қалуының себебін түсіндіруі мүмкін. Сондай-ақ, жер сілкінісі Жердің ішкі қабатының терең жерінде неге пайда болатынын түсіндіре алады, бұл Жер бұрын ойлағаннан да ыстық екенін көрсетеді. Мұнда Жердің тектоникалық тақталарының бірінен шыққан тақтаның қарапайым суреті көрсетілген, ол жердің жоғарғы жамылғысынан өтіп, 930 миль тереңдікте тоқтап, жиналып жатыр, онда Юта университеті эксперименттері Жерде өте қатты немесе тұтқыр қабаттың бар екендігін көрсетеді. Зерттеуді Юта университетінің ғалымдары Жердің ішкі шарттарын қайталау үшін алмаздар арасындағы минералдарды ұсақтау арқылы жүргізді. Жердің негізгі қабаттары - тереңдігі 6 - 80 шақырым болатын жұқа қабық, тереңдігі 2900 шақырымға созылатын мантия және темір өзегі. Бірақ әртүрлі бөлімдер бар. Жер қыртысы мен жоғарғы мантияның кейбір бөліктері тектоникалық немесе литосфералық тақталарды құрайды, олардың қалыңдығы 60-90 миль (97 - 145 км), олар материктер мен теңіз түбін тасымалдайтын конвейерлік белбеулердің жоғарғы жағы сияқты. Олар құрлықтардың пайда болуына себепші болды және әлі де белсенді - жер сілкіністері мен жанартаулардың атылуынан көрінеді. Алайда, зерттеушілер Жерде тектоникалық тақталар пайда болғанын, ал басқа планеталарда жоқ екенін ешқашан анықтаған емес. Өткен жылы Йель университеті бұл құпияны шешті деп мәлімдеген еді, оның кілті - тау жыныстарындағы шағын минералдар. Зерттеулер Жердің ең ерекше ерекшеліктерінің бірі - қатал тектоникалық тақталардың қалай және қашан пайда болғанын және Жердің егіз көршісі Венераның неге ешқашан пайда болмағанын көрсетеді. "Біздің ойымызша, мұның бәрі тау жыныстарындағы ұсақ-түйек минералдардың мінез-құлқына байланысты", - дейді Йель университетінің геофизигі, Nature журналында жарияланған зерттеудің жетекші авторы доктор Дэвид Берковичи. Зерттеушілердің пікірінше, Жер шарының алғашқы кезеңінде мантияның конвекциясы литосферада - планетаның ең сыртқы қабығында әлсіз аймақтарды пайда етті. Бұл аймақтар сақталып, пластиналардың шекарасына айналып, ақыр соңында...
Бұл туралы Юта университеті ғалымдары зерттеу жүргізді. Олар жердің ядросын көшіру үшін алмаздардың арасында минералдарды ұнтақтады. Олар жер астынан 930 миль жерде жаңа аймақ бар екенін анықтады. Суперкуздық аймақ кейбір тақталардың неге батпайтынын түсіндіреді. Сонымен қатар, зерттеулер Жердің ішкі қабаты ойлағаннан да ыстық екенін көрсетті.