Осы абзацтың жалғасын жазыңыз - Агарбицеану 1906 жылы Ескі патшалықтың астанасы Бухарестке барып, "Униреа" үшін ынталы саяхат жазбаларын жіберді. Патшалықтың Юбилейлік көрмесінде ол сыншы Евгений Ловинескумен кездесті, ол оны "ақынның жаны [...] өз тауларынан біздің уайымдарымыздың, мақтанышымыздың және ұмтылыстарымыздың бекінісіне түсті" деп еске алды. Ол Бухаресттің "Sămănătorul" ұлтшыл рецензиясына үнемі үлес қоса бастады, ол "De la țară" журналына қошеметпен қарсы алды, ал кейінірек "Sămănătorul" журналының солшыл бәсекелесі "Viața Românească". Шамамен елу жылдан кейін Агарбицеану еске алғандай, екі клуб арасындағы идеологиялық қақтығысқа немқұрайдылық танытқандықтан, оны "Sămănătorul" клубының Николае Иоргасы жария түрде сөгіп тастады. 1907 жылғы шаруалар көтерілісінен бұрын және кейін Ескі патшалықтағы өмірді кездейсоқ зерттеулерімен
, Агарбицеану оның институттарын да сынға алды. Иорганың "Neamul Românesc" журналына оның алғашқы үлестерінің бірі - король Кароль І-нің көтерілісшілерді кешіру туралы шешімін атап өтіп, көбірек және неғұрлым маңызды реформаларды талап ететін дауыстарға қосылған мақала болды. 1909 жылдан бастап, Иоргамен татуласқаннан кейін, ол осы журналдың тұрақты жазушыларының бірі болды.