Келесі сөйлемді аяқтаңыз: Михеличтің алғашқы романдары "Образ в зеркале" (1941) және "Тиха Вода" (1942) - бұл тұрмыс пен отбасылық дәстүрлердің аристократиялық атмосферасы, онда әділ байлық, құрмет пен мақтаныш мәдениеті басым. Көп ұзамай ол әдебиеттің сипаттамалық әлеміне өзінің жеке көзқарасын тапты, онда ол сыйластықты ирониямен, құлшынысты жеккөрушілікпен, сыныптық адалдықты одан қашуға тырысумен және т.б. қатар қояды. Оның кейіпкерлері дәстүрлер, сыйластық, бір жағынан өз сезімдерін бақылау және екінші жағынан құмарлық пен амбиция, махаббат, интрига, саяси билік және байлар басты рөл атқарады. Ерекше орынға эмансипацияланған және тәуелсіз заманауи әйел ие болды, ол өзінің анасы мен әжесінің ұрпағы әйелдерінің дәстүрлі бағышталған рөліне қарсы шықты, бұл эмоционалдық қанағаттануды білдіреді, бірақ бұл міндетті түрде әйелдерді идеализациялауды білдірмейді. Бұған мысал ретінде 1959 жылы екінші дүниежүзілік соғыстың алғашқы айларында орын алған "Апрель" романының кейіпкерін келтіруге болады. "Stolpnica osamelih žensk" (1969) және "Vrnite se, sinovi" (1972) шығармаларында ол кейіпкерлер мен ым-ишараларды сипаттаудағы иронияны одан әрі дамытады. "Tujec v Emoni" (1978) және "Cesta dveh cesarsjev" (1981) - ежелгі Эмонадағы интригалар туралы тарихи романдар және Империя кезінде махаббат тарихы.
Лайбахтағы конгресс. Соңғы романы "Уре моих дней" (1985) - естелік. Сондай-ақ, ол жас оқырмандарға арналған "Придди, мож мили Ариэль" (1965) және "Пухкова кресна ночь" (1972) романдарын жазды.