Төмендегі сөйлемді аяқтаңыз: Оккупацияның басынан бастап Париждегі яһудилерге айрықша қаталдықпен қаралды. 1940 жылдың 18 қазанында неміс оккупациялық билігі "Ариандықтау туралы бұйрық" деп аталатын қаулыда яһудилерге арнайы мәртебе беріліп, сауда, өнеркәсіп сияқты еркін кәсіптерден шеттетілді, осылайша заңгерлер, дәрігерлер, профессорлар, дүкен иелері, сондай-ақ кейбір мейрамханалар мен қоғамдық орындарға кіруге тыйым салынды және олардың мүлкі тәркіленді. 1942 жылы 23 мамырда Гестапоның анти-иудей бөлімшесінің басшысы Адольф Эйхман француз еврейлерін Аушвиц концентрациялық лагеріне депортациялау туралы құпия бұйрық берді. 1942 жылдың 29 мамырында алты жастан асқан барлық яһудилер Дәуіттің сары жұлдызы белгісін киюге міндетті болды. Шілде айында яһудилерге барлық негізгі көшелерге, кинотеатрларға, кітапханаларға, саябақтарға, бақтарға, мейрамханаларға, кафелерге және басқа да қоғамдық орындарға кіруге тыйым салынды және метрополитеннің соңғы вагонына отыруға мәжбүр болды. 1942 жылдың 16-17 шілдесінде немістердің бұйрығымен 13 152 еврей (4 115 бала, 5 919 әйел және 3 118 ер адам) француз полициясы тарапынан тұтқындалды. Некеде тұрмаған адамдар мен балалары жоқ жұптар Парижден солтүстікке қарай 20 шақырым жерде орналасқан Дрансиге, ал 8160 ер адам, әйелдер мен балалар отбасыларына
"Vélodrome d<unk>Hiver" ("Vel' d'Hiv'") стадионы, 15-ші округтегі "Nelaton көшесінде", олар жаздың ыстық кезінде бір-біріне толысып, тамақ, су және гигиеналық құрылғылар жоқ бес күн бойы Drancy, Compiègne, Pithiviers және Beaune-la-Rolande лагерьлеріне жіберілгенге дейін, Аушвиц құрту лагеріне прелюдия. Неміс әскері бұл операцияны сәтсіз деп санады, өйткені олар 32 000 адамға арналған пойыздарды дайындады. 1943 және 1944 жылдары тұтқындаулар жалғасты. Бостандықтауға дейін Париж аймағынан 43 000 яһуди, яғни қоғамның жалпы халқының жартысы концлагерлерге жіберілді және 34 000 адам сол жерде қайтыс болды.