683 және 684 жылдары Язид пен оның тұңғыш ұлы және мұрагері II Муавия қайтыс болғаннан кейін Омейялардың билігі халифат бойынша құлдырады. Сирияның көптеген провинциялары мен әскери округтері Омейядтардың астаналық провинциясы Мекедегі Омейядтарға қарсы Абдулла ибн әл-Зубайрды халифа деп таныды. Бәну Калб, суфьянидтердің ескі тайпалық одақтастары (Умаядтардың ұрпағы Язидтің әкесі, Умаяд халифатының негізін қалаушы Мұавия I-ден тараған), олар халифалық соттағы артықшылықты орындарды иеленді, Сириядағы Умаяд адал тайпаларын жинап, Муавия II-нің орнын ауыстыруды тағайындады. Дамаскіде Омейядтардың жақтастары мен қарсыластары арасында болған айыптаулар кезінде Ибн әл-Зубайрды қолдаған губернатор Дахак ибн Қайс әл-Фихри Язидтің туысы Валид ибн Утба ибн Әби Суфянды тұтқындады, бірақ оны Абдулла, оның ағасы Халид және олардың калбиттік қолдаушылары босатты. Калбтың басшысы Ибн Багдал Язидтің туысы болды және Халид пен Абдаллаһты халифалық лауазымға үміткер ретінде ұсынды. Халид пен Абдалланың жастық шағына байланысты оған басқа да адал тайпа мүшелері қарсылық білдірді. Оның орнына Омейядтардың алыс туысы Марван ибн әл-Хакам тағайындалды және Сириядағы Зөбайридті қолдайтын тайпаларға қарсы Омейядтардың соғыс күшін бастап, олардың көшбасшысы Дахакты Мардж Рахит шайқасында жеңді.
684 жылы.