Төмендегі сөйлемді аяқтаңыз: Джонстон Мексика-Америка соғысының басталуына құлшыныспен қарады. Ол генерал-лейтенант Уинфилд Скотттың штабында
Веракрус қоршауында, Скотт оны провинциялық губернаторға бағындыру туралы талапты жеткізетін офицер ретінде таңдады. Ол бригадалық генерал Дэвид Э. Твиггс басшылығымен ішкі қозғалыстың авангардында болды және Серро-Гордо шайқасы алдында барлау кезінде граппешоттен ауыр жарақат алды. Ол Серро-Гордодағы әрекеттері үшін подполковник болып тағайындалды. Ауруханада емделгеннен кейін ол Пуэбладағы әскерге қайтадан қосылды. Мексика қаласына қарай алға жылжу кезінде ол жеңіл жаяу әскерден немесе шабуылшылардан тұратын "АҚШ-тың Вольтигерлер полкының" екінші қолбасшысы болды. Ол Контрерас пен Чурубуско шайқастарында ерекше көзге түсті, Шапультепекте тағы да жараланды және соңғы екі жекпе-жек үшін екі рет жоғарылатылды, соғысты еріктілердің полковник полковнигі ретінде аяқтады. (Қоршаушылықтар аяқталғаннан кейін ол топографиялық инженерлердің капитандық дәрежесіне оралды.) Уинфилд Скотт: "Джонстон - ұлы сарбаз, бірақ ол өзін әрбір жекпе-жекте атып өлтірудің өкінішті қабілетіне ие болды". Джонстонның соғыстағы ең үлкен қайғысы оның немере інісі Престон Джонстонның өлімі болды. Роберт Ли Джонстонға Престонның Контрераста мексикалық артиллерия снарядынан қаза тапқанын хабарлағанда, екі офицер де жылады, ал Джонстон өмірінің қалған бөлігінде қайғырды.