Мақаланы қорытындылаңыз:  Алға қарамау - қисынсыз нәрсе. Көптеген адамдар Питер Мэйлдің "Прованстағы бір жыл" кітабын жақсы көреді, бірақ ол мені жазды Британияда өткізуге бұрынғыдан да көбірек шешім қабылдатты. Кейбіреулеріміз тіршілік ету үшін жұмыс істеуге мәжбүр болғанда, ол 80-жылдардың аяғында банктегі ақшамен кетті; қираған үйді сатып алды; жергілікті тұрғындарды таңғалдырды және эксцентрикалық француз сантехниктері туралы бүкіл тарауларды жазды. Ақша түсіп, бірақ Прованс клишеге айналды. Қызғаныш? Мен? Әрине. Бейне үшін төмен жүгіріңіз. Жоғарыдан көрініс: Люберондағы Гордес ауылы (көліктер кеткеннен кейін жақсы көрінеді) Сол себепті мен 25 жыл бойы осы аймаққа кең аулақ болдым. Бірақ бұл Сюзанмен салыстырғанда ештеңе емес, менің 80 жастағы қайын енем, ол Францияға жарты ғасырдан бері келген жоқ. Кейін, менің қорқынышыма орай, "Евростар" пойызы Сент-Панкрастан шыққан кезде Сюзан Майлдың кітаптарының қиылысқан көшірмесін шығарып, тез арада қызыға бастады. Ол жерге жету оңай емес. Биылғы маусымда пойыз Лондоннан Авиньонға дейін жүреді. Біз Авиньон станциясынан жалға алынған көлікпен Л'Иль-сюр-ла-Сорг қаласының маңындағы вилламызға қарай бет алдық. Л'Иронделл, біздің вилланың аты-жөні, венгр жұбының меншігінде. Олар керемет жұмыс істеді: дәстүрлі (жеміс бұталарымен қоршалған терраса, бассейн, қазылған тас едендер, лавандуй) сонымен қатар технологияға үлкен (Ұлыбританияның барлық негізгі арналарын көрсететін үлкен теледидар және тоңазытқыштар). Түстер мен хош иістердің аймағы: лавандалы далалар Провансқа келген қонақтарды таңғалдырады. Мен тұңғыш қызыл шарапты ашып, сәттілігіміз үшін тост шалып жатыр едім, Сюзан өзінің Норфолктен кеткен әмиянін таппағанын байқады. Бұл менің кінәм. Мен Авиньонға келгенімде мүлдем басқаны таңдадым. Қазір бәріміз Францияның дағдарыста екенін білеміз. Бірақ мен оның қаншалықты тиімсіз екенін түсінбедім. Жоғалған және табылған заттар кеңсесі дүйсенбіден жұмаға дейін ғана жұмыс істейді, сіз қоңырау шала алатын нөмір жоқ және полиция сізге хабарлағанда шаршап қарайды...
Питер Мэйлдің "Прованста бір жыл" атты кітабында бұл аймақ ерекше назарға алынды. Бірақ бұл аймақ әдебиеттің сүйікті жерінен әлдеқайда көп. Мон-Венту өте әдемі және керемет көріністерге ие.