Келесі сөйлемді аяқтаңыз: Джон В. Доусон 1853 жылдың жазында Жогинске
Нью-Йорктегі 1853 жылғы Дүниежүзілік жәрмеңке. Доусон Жогинс формациясын жеке зерттеуді жалғастырды және 1853 жылы 2 қарашада өзінің аяқталған зерттеуін Лайеллге жіберді. Доусон өзінің және Лайеллдің зерттеулері Уильям Логанның зерттеулеріне сәйкес келетінін мәлімдеді. 1855 жылы Доусон өзінің зерттеулерін қолданбай, Логанның зерттеулеріне ғана сүйене бастады. 2005 жылы олардың тиісті зерттеулерін қайта қарау кезінде Доусон мен Лайелдің жұмысы Логанның жұмысына қарағанда дәл екені анықталды. "Hylonomus lyelli" Джогинс жартасынан Доусонмен ашылып, 1859 жылы ресми түрде сипатталды. Оның әріптесі Чарльз Лайеллдің құрметіне аталған бұл түр кейінірек ең көне жыртқыш ретінде танылып, Жаңа Шотландияның провинциялық қазбасы болды. 1866 жылы Доусон ашқан қазба ізін бір кезде ең үлкен белгілі омыртқасыз "Артроплеура" жасаған деп саналған, бірақ Доусон ақыр соңында жолды өзінің түріне жатқызуға жеткілікті деп тапты: "Diplichnites aenigma". Доусон өзінің мансабының көп бөлігін Жогинс формациясын зерттеуге арнады және 1877 жылы қайта оралды, ол Корольдік қоғам қаржыландыратын экспедицияны жүзеге асырып, қазба ағаштарға енген көптеген үлгілерді іздеді. Көмір шахтасы нүктесінде жарылғыш заттар жарылып, жиырма бес ликопсид ағашы ашылды; олардың он бесеуінде жүзден астам дананы білдіретін омыртқалы жануарлардың қалдықтары болды, бұл палеозойлық тетраподтардың ең үлкен жиынтығы. Доусон мен Лайелл жылдар бойы көптеген теорияларды ойлап тауып, неліктен соншама көп жануарлар сол жерде жиналатындығын түсіндірді. Алғашқы болжам бойынша, бұл жануарлар шұңқыр салып жатқан, бірақ олар басқа жерде қайтыс болып, сумен ағаш бағанасына шайылып кеткен. Ақырында Доусон жануарлар багажникке түсіп, қашып құтыла алмай, сол жерде өліп қалды дегенге сенді.