Мақаланы қорытындылаңыз:  (CNN) "Қом" және "гольф" сөздерін бірге атасаңыз, көптеген ойыншылар тағы бір қате ұтыстан кейін бункерде тұтқындалып қалуды еске алып, қорқып қалады. Бірақ әлемнің басқа бөліктерінде құм гольфі ойынның өзіндік нұсқасы болып табылады. Бір раундты жасыл желектерсіз ойнау идеясы төмен түседі немесе көктайғақ жасыл желектер (әрине, жіберіп алу) таңқаларлық, тіпті дұрыс емес. Кейде қажеттіліктер қажет. Жарты ғасыр бұрын, гольфке құштар мұнайшы-экстраданттар Абу-Дабиде ойнауға жер таппады. Шөлдің ыстық ыстығында, суарудың аз немесе мүлдем жоқтығында, теңдеу қарапайым болды: олар қоршаған ортаға бейімделуге тиіс еді немесе гольф мүлдем болмас еді. Нәтижесінде ойынның инкарнациясы болды, онда көрінетін жалғыз шөп - жасанды, ойыншылар шайба ретінде де, шақ жолында болған кезде соққы беретін бет ретінде де қызмет ететін кілемде кездеседі. Фейрвейлер? Олар толығымен құмнан тұрады және маркерлік бағаналармен белгіленеді. Егер доп олардың сыртына түсіп қалса, онда ол құм гольфінде, қиыршықтықта, абайсыз ойыншы тез арада бірнеше жылан мен бір-екі шаянның мекендейтінін табады. Жасыл жемістер? Олар "қоңыр" деп аталады, балшықтан жасалған және құм мен майдың қоспасымен қапталған, бұл шынайы баспа бетін қамтамасыз етеді, бұл формула сынақ пен қателікпен жасалған. Бұл - алтын-қоңыр түстер палитрасы бар гольф әлеміне тән ерекше орта. Суару мен өсіру техникасының жылдам дамуы шөлді аймақтарда шөп өсіру алаңдарын құруға мүмкіндік береді, бұл өте сирек кездеседі. 1961 жылы британдық мұнайшылар Абу-Дабиден 100 миль қашықтықтағы Дас аралында құмдық жол құрды. Бұл елдің тұңғыш гольф клубы болды. Экспаттар саны өскен сайын, ойынға деген сұраныс та өсті, ал 1971 жылы Абу-Дабиде Теңіз сарайының жанында алаң ашылды. Оның табыстылығы 500-ге жуық мүшесін тарта отырып, Ат клубына көшті. Бұл жерде...
1961 жылы Абу-Дабиде шетелдік мұнайшылар құмды гольф алаңын салған. Ойынның формасы жасылдың орнына қоңыр түстерді қоюды білдіреді. Күтпеген қауіптерге шөлейтті кемірушілердің орлары жатады.