1956 жылы Жаңа жыл күні Суданның тәуелсіздігіне қол жеткізгенімен, британдықтар 1954 жылы билікті өздеріне ауыстырды. Судан бірден араб және африкалық мемлекеттермен, содан кейін Кеңес Одағымен, Қытаймен, Шығыс Еуропамен және Югославиямен қарым-қатынасын кеңейтуге кірісті. Ұлыбритания әлі күнге дейін едәуір көмек көрсетіп келеді, оның ішінде әскери көмек те бар. Оңтүстіктегі азаматтық соғыс күшейген сайын, Судан әдетте "жаман отаршылдық саясатты" кінәлайды. Ұлыбританиямен қарым-қатынас маңыздылығы төмендеді, ал Таяу Шығыс пен Африкамен қарым-қатынас күшейді. Судан 1965 жылы Оңтүстік Родезияның (қазіргі Зимбабве) тәуелсіздік жариялауына байланысты Ұлыбританиямен қарым-қатынасын үзді. Хартум бір жылдан кейін қарым-қатынасты қалпына келтірді, бірақ 1967 жылы Израиль мен көршілес мемлекеттер арасындағы алты күндік соғыстың салдарынан оларды қайтадан үзді. Бір жылдан кейін қарым-қатынас қайтадан жанданды. Судан Британияның 1976 жылғы сәтсіз төңкеріс әрекетіне қатысы бар екенін мәлімдеді. 1970 жылдардың аяғында АҚШ Британияны Хартумда басым Батыс ықпалы ретінде алмастырды, бұл жағдай Садик әл-Махди үкіметін құлатуға дейін жалғасты.
1989 жылы. Ұлыбритания тарихи себептерге байланысты маңызды болып қала берді және сауда байланыстары берік болды. АҚШ пен Норвегиямен бірге Ұлыбритания Хартум мен SPLM / A арасындағы қақтығысты тоқтатуға әкелген ИГАД бейбіт процесін қатты қолдады. Ұлыбритания премьер-министрі Тони Блэр 2004 жылдың қазан айында Хартумға барды, бірақ дағдарыс созылып кеткен сайын Дарфурдағы Судан саясатына қатысты сын көзқарас танытты. Еуропалық Одақтың барлық мүшелерінің ішіндегі Ұлыбританияның Дарфурдағы ұстанымы АҚШ-тың ұстанымына ең жақын болды.