Бұл оның шедеврі, "Диккенс өнерінің триумфы" деп аталады, бұл оның шығармашылығындағы бұрылыс нүктесі, жас жазушы мен ересек жазушы арасындағы ажырым нүктесі. Дэвид Копперфилд бірінші тұлғада жазылған болса да, ол автобиографиядан гөрі көбірек деп саналады, оның тақырыптарының байлығы мен жазуының түпнұсқалығы бойынша осы шеңберден асып түседі, бұл оны шынайы автобиографиялық романға айналдырады. Автордың сөзімен айтқанда, бұл роман "ақиқат пен өнердің өте күрделі тоқымасы" болды. Романның кейбір элементтері Диккенстің өз өміріндегі оқиғаларды жалғастырады. 1867 жылғы басылымның алғы сөзінде Диккенс: "Көптеген ата-аналар сияқты, менің жүрегімде сүйікті балам бар. Дэвид Копперфилд өзінің жас жазушысы Дэвид Копперфилдтің үлгісісіз" деп жазды. 1849 жылы желтоқсанда өзінің алғашқы романы сияқты, ол осы романның кейбір аспектілерін біртіндеп алу үшін тырысады, бірақ ол бірден басталады.
Көптеген ата-аналар секілді менің де сүйікті балам бар.