Төмендегі сөйлемді аяқтаңыз: 1978 жылдың қаңтарында Ұлттық гвардияның жалпы саны 25000 офицер мен жауынгерге жетіп, олардың Бас директоры және Никарагуа президенті генерал-майор Анастасио Сомоза Дебайл (а. к. "Тачито" деп аталады). Көбінесе феодалдық қызметшілер корпусына (немесе оккупациялық күш) қарағанда қазіргі заманғы ұлттық армияға жақын деп сипатталған, ГН негізінен ұлттық қорғаныс емес, ішкі қауіпсіздік және қарсы көтеріліс (COIN) операциялары үшін ұйымдастырылды. Көптеген жаяу әскер бөлімдеріне статикалық гарнизон міндеттері тағайындалды, сондықтан оның дәстүрлі әскери құндылығы өте төмен болды. Осы жалпы санынан шамамен 10,000-12,500-і құрлықтағы күштерде қызмет етті (соның ішінде әскери және PNGN-дегі әйелдер), бірақ тек шамамен 7,500-і Президент гвардиясының бір батальонына, бір броньды батальонына, бір механикаландырылған жаяу әскер батальонына, бір механикаландырылған ротаға, бір инженер батальонына, бір әскери полиция батальонына, бір далалық артиллерия батареясына және бір зениттік батареяға, сонымен қатар он алты қауіпсіздік компаниясына ұйымдастырылған. Жоғарыда аталған барлық бөлімшелер дәстүрлі испан отаршылдық стилімен басты қалаларда, соның ішінде ұлттық астана Манагуадағы бекініс тәрізді "куартельдерде" (кварталдар; казарма-гарнизондар) орналастырылды. Манагуа қаласының орталығындағы Тискапа төбесіндегі үкіметтік кварталдың орталығында ГН-нің Бас штабы орналасқан.
1972 жылғы Никарагуа жер сілкінісі; Кварталдың іргелес нысандарында Гвардияның өз әкімшілік, сигнал, инженерлік, медициналық, логистикалық және әскери сот төрелігін қолдау қызметтерінің бас кеңселері және негізгі әскери мектептер орналасқан.