Төмендегі сөйлемді аяқтаңыз: Арфа өзінің арғы атасы генерал Али Размараны мәжбүрлі түрде зейнеткерлікке шығуы үшін кінәлады және кейіннен өзінің саяси қарсыластарымен, әсіресе Размара 1950 жылы премьер-министр болып тағайындалғаннан кейін, ынтымақтасты. Дегенмен, 1951 жылы Размара өлтірілгенде, Арфа шынымен де алаңдаулы болды, өйткені ол саяси зорлық-зомбылықтың артуы елге қауіп төндіреді деп сенді. Ол Размараның өлтірілуінен кейінгі бір ай ішінде премьер-министр Хосейн Аланың қысқа үкіметінде жол және коммуникация министрі болып қызмет етті, парламентте Мохаммад Моссадык премьер-министр болып сайланбастан бұрын. Арфа Мосадкеге сенім артпай, Мосадкектің жақтастарының жиналыстарын бұзу үшін Ұлттық қозғалысты құрды, оларды монархияның жалғасуына және күшті әскерге қарсы экстремистер деп санады. "Ұлттық қозғалыс" газетінде Арфаның көптеген мақалалары жарық көрді. Арфа әр түрлі саяси белсенділермен, соның ішінде "Еңбекшілер" партиясының Мозаффар Бақай, жалынды уағыздаушы аятолла Сайед Әбу әл-Қасем Кашани және көшедегі толқындарды ұйымдастырушы Шабан Джафаримен байланыста болды. Арфа 1952 жылы Моссадыкты құлату мақсатымен құрылған әскери офицерлердің құпия комитеті - Отанды құтқару комитеті құрылтайшы мүшесі болды. Келесі
1953 жылы әскери төңкеріс жүргізіліп, шаһ билікке қайта оралды. Ол Түркияда (1958 - 1961) және Пәкістанда (1961 - 1962) Иранның елшісі болды. Кейін ол мемлекеттік қызметтен зейнеткерлікке шықты. 1979 жылғы Иран төңкерісі кезінде Ираннан кетіп, 1983 жылы Монаконың Монте-Карло қаласында қайтыс болды.