Осы абзацтың жалғасын жазыңыз - Австралиялық Антарктика экспедициясының жетекшісі және ұйымдастырушысы Дуглас Моусон өзімен бірге елу гренландиялық ит алуды шешті; ол сол сан Антарктидада өткізуді жоспарлаған бір жыл ішінде жүргізетін саналы зерттеу сапарларына жеткілікті болады деп сенді. Маусон құйрықты иттерге қарағанда жақсы көретін, өйткені олар өз салмағынан аздап көп тартса да, олардың тамағын Антарктиданың фаунасынан және қажет болса басқа иттерден алынған етпен толықтыруға болады, сондықтан оларға құйрықтарды экспедиция арқылы көру үшін қажет болатын үлкен азық-түлік импорты қажет емес. Маусон "Нимрод" экспедициясындағы иттердің құлшынысына таңғалды
Ол Ернест Шеклтонмен Антарктидаға сапар шеккенде. Шеклтон да, Роберт Фалькон Скотт та иттердің понилерге қарағанда артықшылығына күмәнмен қарады. Амундсен мен Арктикалық пионер Фридтжоф Нансен құмар қорғаушылар болды және британдық зерттеушілердің полярлық аймақтарда иттерді қалай пайдалану керектігін дұрыс түсінбеді деп ойлады; Амундсен олардың Солтүстік жарты шардағы табыстарына және понилермен салыстырғанда иттермен жұмыс істеудің салыстырмалы оңайлығына назар аударды, әсіресе құлаған итті оңай тауып алуға болатын, бірақ құлаған пони әдетте жоғалып кетеді. Норвегиялықтар иттерге деген көзқарастарында өте пайдалы болды; олар жануарларға сүйіспеншілікпен қараса да, олардың пайдалылығынан айырылған кезде олардың аман қалуы туралы аз ойланды. Скот өзінің "Ақпарат" экспедициясында иттерді қолданды және оңтүстікке шлейфпен саяхат кезінде олардың бәрін өлтіруге мәжбүр болғанда, өзін жаман сезінді. Дегенмен, оның иттерге деген көзқарасы Амундсен мен Моусонға ұқсас болды: