Төмендегі сөйлемді аяқтаңыз: 1826 жылы Британияның Бирманы жеңгені Таиландтың әскери тарихында Еуропалық отаршылдықтың қауіп-қатері басым болатын ғасырға жол ашты. Алайда, бастапқыда сиамдықтардың қызығушылығы өзінің дәстүрлі бәсекелестері Бирма мен Вьетнамға бағытталды. Сиам 1826 жылы Бирмаға қарсы Ұлыбританияны қолдауға араласты, бірақ оның жарқын емес қызметі Чао Анувонның Коратқа шабуыл жасауына себеп болды. Леди Моның қарсыласуы оны мәдени қаһарман ретінде танытты, ал екі жылдан кейін генерал Бодиндечаның жеңісі оны тай әскери тарихындағы басты тұлға ретінде танытты. Оның сәтті науқаны
Сиам-Вьетнам соғысы (1841-1845) Сиамның Камбоджаға билігін қайта бекітті. 1849 жылы Бирманың әлсіреуі Кенгтунг пен Чианг Хунгтың Бирманың бақылауындағы Шан мемлекеттерінің арасында көтеріліске шақырды. Чианг Хунг Сиамның қолдауына бірнеше рет жүгінді, ал Сиам 1852 жылы алғашқы күш жіберумен жауап берді. Екі әскердің де солтүстік таулы таулы аймақтарда шабуыл жасауы қиын болды, ал 1855 жылға дейін сиамдықтар Кенгтунгқа жетті, бірақ үлкен қиындықтар мен сиамдық ресурстардың сарқылуы олардың кері қашуына әкелді. Бұл соғыстар дәстүрлі түрде жалғасты, соғыс пилдері майданда жеңіл артиллерияны алып жүреді, көбінесе шайқаста шешуші фактор болып табылады. Бұл арада Қытайдың Ұлыбританиямен және кейіннен Франциямен 1830-1860 жылдар аралығында өткен Бірінші және Екінші опиум соғыстарындағы көрінетін әскери әлсіздіктері Сиамды 1850 жылдары Қытай билігінен бас тартуға шақырды. Алайда Сиам Еуропа державаларының әскери және сауда қысымына ұшыраған еді. Патша Рама III 1851 жылы өлім аузында: "Біздің Бирмамен және Вьетнаммен соғысымыз болмайды. Бізге тек қана батыстың көмегі қажет".