Келесі жылы ол "Дейтонаның 24 сағаттық жарысында" жеңімпаз атанды, ол "Форд GT Mk.II" машинасын Ллойд Рубимен бөлісті, содан кейін "Себрингтің 12 сағаттық жарысында" жеңімпаз атанды. Бірнеше айдан кейін Майлз Денни Хулммен бірге 1966 жылғы Ле-Манның 24 сағаттық жарысында көш бастап тұрды
, бірақ Фордтың атқарушы директоры Лео Биби, финиш сызығынан бірге өтетін үш автокөліктің жарнамалық фотосуретін қалағандықтан, Кэрролл Шелбиге оны баяулатуды бұйырды, ол Шелбиге келісті. Осыған сәйкес, Брюс Макларен / Крис Амон басқаратын Фордтың келесі машинасы мен Фордтың үшінші орындағы машинасы теңесті, олар бірге сызыққа қарай жүгірді. Француздық жарыс шенеуніктері, бастапқыда Фордтың "фото-финишін" мақұлдағаннан кейін, жарыстың соңғы сағатында бұрылып кетті. Маклареннің No2 машинасы финиш сызығынан өте алдыда жүріп, жеңімпаз деп танылды. Майлз бір жылы Себринг, Дейтона және Ле-Манс жарыстарында жеңіске жету мүмкіндігіне ие бола алмады.