Ауғанстанның денсаулық сақтау саласы қызметкерлерінің жетіспеушілігі елде 1978 жылдан бері жалғасып келе жатқан соғыстың салдары.
, оның ішінде білім беру мен оқытудағы инвестициялардың төмендігі, көші-қон, инфрақұрылым мен жабдықтың жетіспеуі және жалақының төмендігі. Сондай-ақ, мансаптық жетістіктерге жету мүмкіндігінің жоқтығы, қызметкерлердің жұмыстан кетуі, жұмыссыздық және менеджменттің әлсіздігі де қиындық туғызады. Қауіпсіздіктің сақталмауы, географиялық қиындықтар, мәдени және әлеуметтік-экономикалық кедергілер денсаулық сақтау саласы қызметкерлерінің жалпы жетіспеушілігіне, сондай-ақ гендерлік және географиялық теңгерімсіздікке ықпал етті. Әлемдік үлгіге сәйкес, көптеген денсаулық сақтау қызметкерлері (әсіресе мамандар мен әйел дәрігерлер) өмір сүрудің айтарлықтай жақсы деңгейі үшін (яғни қауіпсіздік, жұмыспен қамту, көлік, денсаулық сақтау және балалары үшін білім алу) Кабулда және басқа да ірі қалаларда жұмыс істеуді жөн көреді. Сонымен қатар, қыздардың білімін шектейтін тарихи саясат (1995-2001 жылдардағы Талибан режимі кезінде) денсаулық сақтау қызметкерлерінің өндірісіне әсер етеді, олар әлі күнге дейін сезіледі және кездеседі, әсіресе ауылдық провинцияларда.