Төмендегі сөйлемді аяқтаңыз: Инфекциялық себептің ашылуына дейін холераның белгілері науқастың сарысы көп болғандықтан пайда болады деп есептелді. Бұл теория юморизмге сәйкес келді және қан құю сияқты медициналық тәжірибелерге әкелді. Бактерияны алғаш рет 1849 жылы Габриэль Пуше анықтады, ол оны холерамен ауыратын науқастардың нәжісінен тапты, бірақ ол бұл бактерияның маңыздылығын түсінбеді. "Vibrio cholerae" маңыздылығын түсінген алғашқы ғалым итальяндық анатомист Филиппо Пачини болды, ол 1854 жылы "Микроскопиялық байқаулар және холера туралы патологиялық тұжырымдар" атты еңбегінде ағзаның егжей-тегжейлі суреттерін жариялады. Ол 1866, 1871, 1876 және 1880 жылдары ғылыми қоғамдастық елемеген қосымша еңбектер жариялады. Ол бактерияның диареяны қалай туғызатынын дұрыс сипаттады және тиімді екені анықталған емдеу әдістерін жасады. Джон Сноудың эпидемиологиялық карталары жақсы танылып, Broad Street сорғысының тұтқасын алып тастауға әкелді, мысалы:
1854 жылы Брод-стритте холера ауруы тарады. 1874 жылы 21 елдің ғылыми өкілдері бір ауыздан холераны "миасматалардан" немесе ауада жүретін зиянды заттардың бұлттарынан қоршаған ортаға әсер ететін улардан пайда болады деп шешті. 1884 жылы Роберт Кох "Vibrio cholerae" вирусын холераның себепші элементі ретінде қайтадан тапты. Кейбір ғалымдар жаңа теорияға қарсы шығып, тіпті оны жоққа шығару үшін холера өсірілімдерін ішті: