Төмендегі сөйлемді аяқтаңыз: 1984 жылғы сайлауда аумақтық келісім туралы пікірталастың қарама-қарсы жағында болған лейбористер мен Ликуд коалицияға мәжбүр болды және бейбітшілік үшін жер туралы кез келген ойды ұсынды. 1980 жылдары Шарон халықты бақылау үшін "коменданттық сағат, үйлерді қирату және ағаштарды түп-тамырымен жұлу" сияқты мәжбүрлеу шараларын қолданды, бұл саясатты 1985 жылы Рабин қайта бекітті, ал Израиль қоныстары "жақырап жатқан іс жүзіндегі аннексияны" құрады, бұл палестиналықтардың наразылығын арттырды. 1985 жылы Америка Құрама Штаттарындағы қара нәсілді заңгерлердің ұлттық конференциясы "Қасиетті жердегі бантустандар" атты баяндама жасады. Бұл термин сол кезде көп жамандалды, бірақ 15 жылдан кейін америкалық салыстырмалы құқық ғалымы және африканист Адриен Уинг келесі он жарым жылдағы аумақтарды реттеуге қатысты оқиғалар аналогияның дәлелділігін растайтындай көрінді деп жазды. 1987 жылдың аяғында шиеленістер күшейіп, халық көтерілісі басталды. 1988 жылы Иордания Палестинаға деген кез келген талаптан бас тартты және Палестина Ұлттық кеңесі Палестина мемлекетін жариялады. Шарон 1991 жылы Жеті жұлдыз жоспарын жариялады, ол "жасыл сызықтағы елді мекендерді жою туралы ниет білдірді" және 1992 жылғы Мерец-Шевес жоспары еврей қоныстары аймақтарына бөлінген төрт палестин кантонын қарастырды және кейіннен барлық негізгі елді мекен блоктарын үш "автономды палестиндік анклавтармен" бірге "өзін-өзі анықтау бірлігінің" "бантустанизациясы" деп сипатталған жоспар ретінде дамыды. "Интифада" соғыстан кейін қарқын жоғалтты.
1991 жылғы Мадрид конференциясы 1949 жылдан бері алғаш рет Израиль мен Палестина өкілдерін біріктірді, ал 1992 жылы Рабин елді мекендерді кеңейтуді тоқтатуға уәде берді және ПОҚ-мен құпия келіссөздер бастады.