Төмендегі сөйлемді аяқтаңыз: Марченко, бастапқыда кедей отбасынан шыққан саяси емес мұнай бұрғылаушы, 1958 жылдан бастап бірнеше рет түрмеге қамалғаннан кейін жазу мен саясатқа бет бұрды, ол кезде ол басқа диссиденттермен араласа бастады. Марченко 1969 жылы "Менің куәлігім" атты кітабы арқылы халықаралық атақ-даңққа ие болды. Ол 1966 жылы Мәскеуге келгеннен кейін совет еңбек лагерьлері мен түрмелеріндегі соңғы үкімдері туралы жазылған автобиографиялық есеп. Кеңес Одағының ішінде "самиздат" ретінде таратылуы шектеулі болғаннан кейін, кітап Иосиф Сталиннің өлімінен кейін де кеңестік ГУЛАГ жүйесінің жалғасып жатқанын ашқаннан кейін Батыс елінде сенсация тудырды. 1968 жылы
Чехословакияға Кеңес Одағының басып кіруі кезінде Марченко басқыншылықты болжап ашық хат жазды. 1970 жылдардың басында қайтадан тұтқындалып, босатылды, бірақ 1974 жылы тергеліп, Иркутск облысына жер аударылды. 1976 жылы Марченко Мәскеу Хельсинки тобының құрылтайшы мүшелерінің бірі болды, 1981 жылы қайтадан тұтқындалып, түрмеге қамалды, онда ол түрмеде отырған уақытында совет саяси тұтқындарының тағдырын жариялап, жазуын жалғастырды. Түрмеде 20 жылдай тұтқындықта болған Нейтан Щаранский ол туралы былай деді: "Юрий Федорович Орлов босатылғаннан кейін, ол сөзсіз Кеңес Одағының ең басты ар-ождан тұтқыны болды".