Төмендегі сөйлемді аяқтаңыз: Сол уақытта ол өмірге ауылшылдық пен ұлтшылдық көзқарасын қалыптастырды, ол "шаһарлық гибридтік әлемді" "ұлттық шындықтарымыздың әлемі" деп санағаннан бас тартты. Калинескудің талдауынша, бұл оның алдыңғы адамы, консервативті Эминеску сияқты, Садовеану қалалар шетелдіктердің "өте жоғары санатының" құрбаны болды деп сенді, әсіресе жалға алынған жерлерді басқаратын адамдар. Келесі
1907 жылғы шаруалар көтерілісі кезінде Садовеану өзінің білім министрі Спиру Харетке ауылдағы білім берудің жай-күйі туралы және одан да көп, Молдавиядағы ауыл тұрғындарының проблемалары туралы баяндама жіберді. Онда былай делінген еді: "Жер иелері мен жалға алушылар, олардың ұлты қандай болмасын, румындардың еңбегін мазақ етеді. Ауылдағы әрбір "суртукар" [яғни, қала тұрғындары], әкімдер, нотариустар, қағаз басушылар, ұялмастан [және] аяусыз бұл сүт сиырды сүтеді. Оларға дін қызметкері де қосылады, бірақ ол ұстазымен келіспейді". "Neamul Șoimăreștilor" феодалдық қоғамның және меркантилизмнің ауыртпалықтары, ең алдымен экономикалық құқықтарды шектеу, оның көркем әдебиетінде фондық тақырыпқа айналды, кейіннен ол Ұлы Стефанды әлеуметтік әділдіктің алғашқы чемпионы ("Frații Jderi") ретінде суреттеді. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Садовеану Попораншылдардың русофобиясы мен Антанта жағын ұнатпай, Ресей империясының Бессарабиядағы ұлттық саясатын Трансильваниядағы Австрия-Мажарстанның билігіне қарағанда әлдеқайда варварлық деп сипаттады. 1916 жылы ол кенеттен Антанта лагеріне ауысты: Румыния үлкен жеңілістерге ұшырағаннан кейін оның пропаганда офицері ретінде ынтасы дау-дамайға ұшырады; Садовеану өзі 1918 жылы Антанта ісін тастап кетті, ол қызметтен шығарылды және Константин Стередің германофильдік лоббисімен флиртін жалғастырды.