Мақаланы қорытындылаңыз:  Бала кезінде ол өзін ешкімнің баласы емес деп сезінген. Джессика Стойт төрт жасында әкесінен айырылды. Ал он жылдан кейін анасы қатерлі ісіктен қайтыс болды. 14 жасында ата-анасынан айырылған Джессика өзгелерге көмектесуге бел буды. Ол MailOnline сайтына: "Мен басқа ешбір кішкентай қыздың мен сияқты күй кешпейтінін, мен сияқты өмір сүрмейтінін уәде еттім", - деді. Ал бүгін, аналар күні, 23 жасар Суррейдің Уолтон-он-Темз қаласынан келген қыз өз уәдесін орындады. Бейне үшін төмен жүгіріңіз. Джессика Стойттің әкесі Ричард жүрек ақауынан қайтыс болғанда төрт жаста еді. Он жылдан кейін, 2006 жылы маусымда, оның анасы Саманта бес жыл бойы қатерлі ісікпен күрескеннен кейін қайтыс болды. Ол "Антони Нолан" қан қатерлі ісігі қайырымдылық ұйымына ақша жинау және ақпарат тарату науқанын бастады. Джессика анасының қайтыс болғанын білген сәтін еске түсіріп: "Менің есімде, ол: "Мен күннің сізбен бірге батуын әлі көрген жоқпын", - деді. Әкесін жоғалтып алғаннан кейін ол былай деп қосты: "Осы сөздерді жүрегіңнің екінші жартысынан естігенде, бұл - өлім дегенді естігенде қандай сезімде болатыныңды сөзбен айтып жеткізе алмаймын". Өсе келе, Джессика өзінің қайғылы өткенін достарынан жасырып, ешкім оған басқаша қарамауын қалайды. Бірақ аналар күніне орай ол өз дауысын тауып алды, ата-анасынан айырылғаннан кейін алғаш рет ән айтып, өз науқанын бастады. "Мен ата-анамға берген уәдемнің бір бөлігі ретінде өз өмірім туралы ашық айтып отырмын. Мүмкіндігінше көп әке мен ананың қатерлі ісіктен аман қалғанын, балаларының өскенін көру үшін қасымда болуын қамтамасыз ету үшін мен бәрін жасаймын", - деді ол. "Ешкім де өзімді ешкімнің баласы емеспін деп сезінбей өсе алмайды. "Антони Нолан" - басқа да отбасыларға осындай жағдайды болдырмайтын қайырымдылық ұйымы". Неліктен көп жыл бойы құпия сақтағанын түсіндіріп, Джессика былай деп қосты: "Мен ешқашан жоғалтқан нәрселерімнің өзіме әсер етуін қаламадым. "Аналар күні" жақындап келе жатты, мен қатты күйзелдім, анамды сағындым, біліміммен күресіп жүрдім. Мен ойлана бастадым...
Джессика Стойттің әкесі Ричард ол төрт жасында жүрек ақауынан қайтыс болды. 10 жылдан кейін оның анасы Саманта 5 жыл бойы қатерлі ісікпен күрескеннен кейін қайтыс болды. Ол ата-анасына басқа бір қыздың өз өмірінен айырылып қалмауын уәде етті. Өсе келе ол өзін "бірде-бір адамның баласы емеспін" деген сезіммен сипаттады Ол өзінің қайғылы өткенін құпия ұстап, басқаша қарауға асықпайтын. Ал аналар күніне орай ол өзінің жаңа науқанды бастау туралы берген уәдесін орындады. Ол " Энтони Нолан " қатерлі ісікпен күресу үшін марафонға қатысады.