Төмендегі сөйлемді аяқтаңыз: Польша-Литва гусарларының негізгі ұрыс тактикасы - шабуыл. Олар жаудың қасына барып, оны басып өтеді. Заряд баяу жүріп, салыстырмалы түрде еркін формациямен басталды. Формация біртіндеп қарқын алды және жауға жақындаған кезде қатарға қосылды, және жекпе-жектен бірден бұрын ең жоғары қарқынына және ең жақын формацияға жетті. Олар жаудың құрамасы бұзылып кеткенше (оларда қосалқы найзалар бар жүк вагондары болды) бірнеше рет айыпты қайталауға бейім болды. Қарулы гусарлар мен аттармен шабуыл жасау амалы екі ғасырға жуық уақыт бойы тиімді болды. Гусарлар ұзын найзалармен (гусардың найзасының ұзындығы әдетте 4,5 - 6,2 метр), "концерц" (тақталау семсері), "szabla" (сабель), бір немесе екі тапаншамен және көбінесе поляк тілінде "bandolet" деп аталатын карабинмен немесе аркебуспен соғысты. Қанатты гусарлар басқа да қару-жарақтармен, мысалы, "надзяк" типті соғыс балғасы мен соғыс балтасымен жабдықталған. Түрік үлгісіндегі жеңірек ат арбасы аттар мен жауынгерлерге көбірек қару-жарақ алуға мүмкіндік берді. Оның үстіне, аттар ауыр жүкпен өте тез жүгіріп, тез сауығып кетуге арналған. Бұған ескі поляк жылқыларын шығыс жылқыларымен, әдетте татар тайпаларынан, көбейту арқылы қол жеткізілді. Нәтижесінде, бұл аттар жүздеген шақырым жүріп, 100 килограмнан астам жүкпен жүгіріп, бір сәтте зарядтауға қабілетті болды. Сондай-ақ, гусар аттары өте жылдам әрі маневрлеуге қабілетті болған. Бұл гусарларға кез-келген атлы немесе жаяу әскермен, батыстың ауыр "киссайерлерінен" бастап, жылдам татарларға дейін күресуге мүмкіндік берді. Олар әлемдегі ең күшті ат әскері деп саналды. 1577 жылы Любишев шайқасында
Бичина (1588), Кокенхаузен (1601), Кирхольм (1605), Клюшин (1610), Чосим (1621), Мартынов (1624),