Төмендегі сөйлемді аяқтаңыз: Германияның Бельгияға шабуыл жасауынан кейін (1940 жылғы 10-28 мамыр) Бельгия үкіметі Брюссельден Францияға, ақырында Бордоға кетуге мәжбүр болды. 28 мамырда король Леопольд III мен бельгиялық армияның берілуіне қарамастан, ол француздарды қолдауды жалғастырды. Алайда, кейін
Франция қол қоюды талап етті, бірақ оның не істейтіні белгісіз болды. Жаспар үкіметті Лондонға көшіруді жақтады, бірақ 18 маусымда Пьерло бұны қабылдамады. Үкіметтен рұқсатсыз қашып кеткен Жаспар 21 маусымда отбасымен бірге Лондонға келді. 23 маусымда ол Би-Би-Сиде Германия басып алған Бельгияда өзін еркін бельгиялық үкіметтің негізін қалаушы ретінде жариялады. Ашуланған Бордо үкіметі келесі күні оның министрлік атағын алып тастады. Жаспарға көп ұзамай басқа да солшыл саясаткерлер қосылды, олардың көпшілігі радикалдар, мысалы Камиль Гюйсманс, Макс Бусет және Изабел Блюм. Француз генералы Шарль де Голльдің үлгісіне сүйене отырып, Жаспар 5 шілдеде "Бельгиялық ұлттық комитет" ("Comité national belge") ретінде белгілі альтернативті үкімет құруға тырысты, бірақ ол британдық Сыртқы істер министрлігінен дипломатиялық тануды ала алмады. Альберт Де Влишаувердің Лондонға келуі, содан кейін Пьерло үкіметінің басқа да жоғары лауазымды мүшелері, бельгиялық жер аударылу үкіметінің баламасын құруға тырысуды тоқтатты.