Төмендегі сөйлемді аяқтаңыз: Драгомиров 1849 жылы гвардиялық жаяу әскерге кірді, 1852 жылы екінші лейтенант, 1854 жылы лейтенант болды. Соңғы жылы ол Николаев академиясына оқуға таңдалды (қызметкерлер колледжі), ол өзін соншалықты ерекшеленді, ол алтын медаль алды, бұл құрмет, 19-ғасырда академияның студентіне екі рет ғана берілді. 1856 жылы Драгомиров штаб капитаны, ал 1858 жылы толық капитаны болды, соңғы жылы басқа елдерде кең тараған әскери әдістерді зерттеуге жіберілді. Ол Франция, Англия және Бельгияға барып, осы елдердің Шарлон, Альдершот және Беверлудағы оқу және маневр лагерлері туралы көлемді есептер жазды. 1859 жылы ол Сардиния королі Виктор Эммануэль II-нің штабына қосылды.
Маджента және Солферино, Ресейге оралғаннан кейін бірден Николаев академиясына тактика профессоры болып жіберілді. Драгомиров армияның білім беру жүйесін қайта ұйымдастыруда жетекші рөл атқарды, сондай-ақ император отбасының бірнеше ханзадаларына нұсқаушы ретінде қызмет етті. Бұл лауазымда ол 1863 жылға дейін болды, содан кейін подполковник ретінде ол 1863-1864 жылдардағы поляк көтерілісін басуға қатысты. Соңғы жылы Санкт-Петербургке гвардиялық дивизиялардың бірінің полковник және штаб бастығы болып оралды. 1866 жылғы Аустрия-Пруссия соғысы кезінде Драгомиров Екінші Пруссия армиясының штабына қосылды. Ол Жоғарғы Эльба мен Кенигграцтағы шайқастарға қатысқан. Оның өз көзімен көрген операциялар туралы түсініктемелері тактиканы және 1866 жылғы соғысты зерттеуші үшін өте құнды.