Алайда, Байрох, Померанц, Партасаратхи және басқалардың еңбектеріне жауап ретінде кейінгі зерттеулер XVIII ғасырдағы Батыс Еуропаның кейбір бөліктерінде Үндістанның, Осман Түркиясының, Жапонияның және Қытайдың көп бөлігіндегіден жоғары жалақы және жан басына шаққандағы табыс деңгейі болды. Алайда Адам Смиттің пікірлері қытайлық кедейлікті тым жалпыластырғаны анықталды. 1725 және 1825 жылдар аралығында Пекин мен Делидегі жұмысшылар тек қана тауарлар себетін сатып ала алды, ал Лондон мен Амстердамдағы жұмысшылар тауарлар сатып ала алды 4 және 6 есеге дейін өмір сүру деңгейі. 1600 жылы Үндістанның жан басына шаққандағы ЖІӨ британдық деңгейдің 60%-ын құрады. Бір адамға шаққандағы табыстың нақты төмендеуі Қытайда да, Үндістанда да орын алды, бірақ Үндістанда ол ағылшын отаршылдығынан бұрын Моғол дәуірінде басталды. Еуропадан тыс жерлерде бұл құлдырау мен тұрақсыздық ауылды жерлердегі халық санының өсімімен салыстырғанда егістік жердің өсуімен және ішкі саяси шиеленістермен байланысты.
. Британдық Солтүстік Америкадағы еркін отаршылдарды тарихшылар мен экономистер академиялық зерттеуде Америка революциясының қарсаңында әлемдегі ең бай адамдардың қатарында деп есептеді. Ең алғашқы дәлелдердің бірі - өмір сүру ұзақтығын ұлғайтатын денсаулық саласының өзгеруі 1770 жылдары Еуропада, Азиядан шамамен бір ғасыр бұрын басталды. Роберт Алленнің пікірінше, XVIII ғасырдағы Ұлыбританиядағы салыстырмалы түрде жоғары жалақы еңбекті үнемдейтін технологияны және жұмысшыларды оқыту мен білім беруді қабылдауға ықпал етті, бұл индустрияландыруға әкелді.