Төмендегі сөйлемді аяқтаңыз: 1988-1992 жылдар аралығында (КСРО ыдырап, барлық республикалар тәуелсіз болған кезде) Кеңес Одағының республикаларында "Халық фронты" термині мүлдем басқа мағынаға ие болды. Ол либералды ойлы интеллигенция мүшелері (әдетте жергілікті коммунистік партияның мүшелері) басқаратын қозғалыстарды білдіреді, кейбір республикаларда шағын және шеткі, ал басқаларында кең таралған және ықпалды. Ресми түрде олардың мақсаты "перестройканы" мемлекеттік бюрократиядағы реакциялық элементтерден қорғау еді, бірақ уақыт өте келе олар өз республикаларының Кеңес Одағына мүшелігінің заңдылығына күмән келтіре бастады. Бастапқыда олардың сақ болуы оларға ұйым құруға және бұқаралық ақпарат құралдарына қол жеткізуге айтарлықтай еркіндік берді. Балтық республикаларында олар көп ұзамай басым саяси күшке айналды және өз республикаларын үлкен автономияға, содан кейін тәуелсіздікке қарай жылжыту арқылы бұрын құрылған радикалды диссиденттік ұйымдардан бастамашылықты біртіндеп алды. Олар сондай-ақ Беларусь, Молдова, Украина, Армения және Әзірбайжандағы коммунистік партиялардың үстемдігіне басты қарсыластар болды. Грузияда Халықтық фронт құрылды, бірақ диссиденттер басқаратын басым топтармен салыстырғанда маргиналды болып қалды, өйткені
9 сәуірдің трагедиясы қоғамды радикалдастырды, сондықтан ол осыған ұқсас қозғалыстардың келісімдік рөлін атқара алмады. Басқа республикаларда мұндай ұйымдар болды, бірақ олар билік басындағы партияға және экономикалық элитаға ешқандай қауіп төндірмеді.