Осы тармақтың жалғасын жазыңыз - 1942 жылдың 15 шілдесінде Райский өзінің арий екенін растайтын жалған құжаттарымен бірге жасырын атпен Парижде жалдаған бөлмесіне қайтып бара жатқан еді, ол әйелі сол күні ұлымен бірге Парижден қашып кетуге тырысқанын білмеді. "Қаршылықшы" ретінде Рейски әйелімен бөлек өмір сүруді жөн деп тапқан. Сол күні ол өзінің басты уайымы жазғы аптапта неміс сарбаздарының Париждегі ашық ауада тамақтанатын мейрамханаларда әрқашан жейтін қымыздан пайда болған жағымсыз иісі екенін еске алды. 16 шілде күні таңғы сағат 4: 30-да шамамен 4 500 француз полициясы "Вель-д'Ив" операциясы деп аталатын операцияны бастады.
Парижде тұратын әрбір яһудиді тұтқындауға. Сол күні таңертең Рейски Париж метросына кіргенде көрген көрінісін былайша сипаттады: "Мен квазиске апаратын баспалдақтан төмен түсіп бара жатып, алдымда Гренелл көпірі, қазіргі Бір-Хаким көпірі бағытына бұрылатын автобустарды көрдім. Олардың ерекше келбеті маған бірден әсер етті. Артқы платформаларда полиция қызметкерлерінің пакеттермен, чемодандармен және әртүрлі пакеттермен қоршалғандығын көруге болады... Көпірден өтпес бұрын автобустар баяулап, мен кейбір беттерді көре алдым. Олардың қайғылы көзқарастарынан не болып жатқанын түсіндім. Тізелерім денемнің астына бүктеліп, темір жолға сүйендім. Кездесу орнында кездескен жолдас мұны растады. "Иә, бұл - үлкен тонау". Рейски сол күні, француз тарихында Қара бейсенбі деп аталатын күнді, әйелі мен ұлының қашып кеткенін білу үшін, онымен байланыс орнатуға тырысты. Райски 1942 жылдың 16-17 шілдесіндегі "grande rafle" (үлкен рейд) кезінде әйелі мен ұлының аман қалғанын білгенде қатты көңілі қалды. Ұлын әйелімен дос ұстаздың үйінде жасырғанынан кейін, Рейски түнді әйелімен бірге бөлмесінде өткізді, онда ол оның "көп ұзын" шайқалуынан қалтырап, ұйықтап қалуы мүмкін екенін атап өтті және оны қатты ұстап, сол күні жоғалып кеткенін айтып қорқып қалды.