Осы абзацтың жалғасын жазыңыз - Холокост өзінің барлық қорқынышымен тек 1940-жылдардың басында ашылса да, оған дейін де Германиядағы жағдай, әсіресе еврейлер үшін, тек нашарлайтыны анық болды. 1930 жылдардың аяғында Оливенштейндер Францияға қашып кетеді. 1942 жылы француз қуыршақ үкіметі Францияның оңтүстік жартысындағы яһудилерді қоршауға ала бастады, мұнда көпшілігі Францияның солтүстік бөлігінен қашу үшін жиналды (Осы уақытқа дейін Франциядағы яһудилердің шамамен 50% -ы Германиядан немесе жақында неміс күштерінің басып алған аумақтарынан босқындар болды.) Жиналғандар Германиядағы өлім лагерлеріне депортацияланды. Алайда Оливенштейндер Германиядан Францияға қашып, жойылудан құтылып, қазір екінші рет жойылудан құтылды, өйткені олар еврейлер өздерін әрдайым көруге болатын жерде сары жұлдызды киіп, өзін тану керек деген үкіметтік талапты орындаудан бас тартты. Балалық шағы еврейлік тегін жасыруға үйреткен.
Клод Оливенштейннің отбасы Парижге қоныстанды, ол тез арада қалаға ғашық болды: "Қазір біз әлемде өз орнымызды таптық. Біз өз болмысымызбен өмір сүруге құқылы едік, "иудей мәселесі" енді жоқ еді". Клод Оливенштейн Парижде психиатрия мамандығын оқыды. Жас кезінде қысқа мерзімге Коммунистік жастар құрамына кірді, бірақ ақырында одан шығарылды. Ол француз еврей студенттері одағының жетекшілерінің бірі болды: оның еврей болмысы әрқашан оған өте маңызды болды.