Мақаланы қорытындылаңыз:  Астрономдар 9 миллиард жарық жылы қашықтықта жарылып жатқан жұлдыздың төрт суретін түсірді. Осылайша олар 100 жыл бұрын Альберт Эйнштейннің жалпы салыстырмалылық теориясында алдын ала айтылған әсерді растады. Хаббл телескопы галактикалар шоғырының көмегімен таңғажайып бірнеше суреттерді түсірді, олар табиғи ұлғайтқыш линза ретінде әрекет етті. Бұл Хаббл ғарыш телескобының суреті галактикалар шоғырына енген галактиканың күшті гравитациясы оның артында орналасқан бір ғана алыс супернованың бірнеше суреттерін шығарады. Галактика да, галактикалар шоғыры да үлкен ғарыштық линза сияқты әрекет етеді, олар артында тұрған суперновадан түскен жарықты бүге-шігесіне дейін көтереді. Супернованы оның жарығы жарылған жұлдыз мен Жерді айналдыратын телескоптың арасында орналасқан шоғырдың айналасында әртүрлі жолдармен жүретіндіктен көруге болады. Бұл шоғырдың тартылуынан өтіп бара жатқан фотондар немесе жарық бөлшектері бүгіледі. Гравитациялық линзалар галактикалар мен басқа нысандар басқа алыстағы нысандардан келетін жарықты күшейте бастағанда пайда болады. Ол Хаббл сияқты телескоптарға, басқа жағдайда тым әлсіз және алыс болатын нысандарды көруге мүмкіндік береді. Бұл Хабблдің қуатын ғаламның өткен кезеңін зерттеу үшін алыстағы галактикалар шоғырларының күшті гравитациялық линзаларының әсерінен пайда болған табиғи күшеюімен біріктіреді. Эйнштейн бұл жайтты біз гравитация деп білетін кеңістік-уақытты қалай бүгілетінін түсіндіргенде болжаған. Астрономдар "Гравитациялық линза" деп аталатын технологияны пайдаланып, Хабблдың суреттеу қабілетін арттырып, уақытты одан әрі көруде. Олардың айтуынша, соңғы суреттер галактикадағы қараңғы материяның мөлшері мен таралуы туралы бағалауды жетілдіруге көмектеседі. Қара материяны тікелей көруге болмайды, бірақ ол ғаламның көп бөлігін құрайды деп есептеледі. Кездейсоқ, шамамен тоғыз миллиард жыл бұрын жарылған супернова 2011 жылы Хаббл арқылы бақылау кезінде қолданылған галактикалар шоғырымен сәйкес келді. Ғалымдар қараша айында суреттерге суперноваяларды іздеу үшін қайта оралды...
Супернованы оның жарығы әртүрлі жолмен кеткендіктен көруге болады. Бұл астрономдарға ежелгі жұлдыздың төрт суретін түсіруге мүмкіндік берді. Үлкен галактикалар шоғыры Жерге жетіп бара жатқанда жарықты бұрмалады. Эйнштейн бұны өзінің теориясында болжаған, ол нысандардың кеңістік-уақытты бүгіп, біз гравитация деп білетін нәрсені қалай жасағанын түсіндіреді. Суреттер жақын маңдағы шоғырдағы қара материяның мінез-құлқын түсіндіруге көмектеседі. Супернованың жарығы алдағы бірнеше жылда қайта пайда болады деп күтілуде.