Мақаланы қорытындылаңыз:  Өмірдің эволюциялық ағашы үлкен айналып тұрған лилипопқа ұқсайды. Ғалымдар жер бетіндегі тіршіліктің ең үлкен және ең нақты уақыт сызығын құрастырды, онда 50 000-нан астам түрлер бар. Жаңа "Өмірдің уақыт ағашы" атты зерттеуде планетамыздағы тіршілік түрлерінің әртүрлілігі бірте-бірте көбеймейтінін анықтады. Бейне үшін төмен жүгіріңіз. Бұл 50 632 түрден тұратын жаңа уақыт ағашы эволюциялық тарихты жіңішке сұр жолаққа сығу арқылы құрылды, сондықтан уақыт жолақтың ені бойынша алға жылжиды. Әр түрлі түстер Жер бетінде пайда болған негізгі таксономиялық бөліністерге сәйкес келеді, бұл лалельканы немесе спиральді галактиканы, эволюциялық ағаш пішінін құру үшін пайда болды. Бұл жаңалық экологиялық нишалар түрлерге толғанда, әртараптандыру баяулап, ірі жойылудан кейін қайтадан өркендей бастайды деген кең таралған пікірге қайшы келеді. Зерттеушілер сондай-ақ жануарлар тобынан жаңа түрдің пайда болуына орта есеппен екі миллион жыл кететінін анықтады. Бір зерттеу эволюцияның әсерінен пайда болған өзгерістердің кері айналуы мүмкін екенін, яғни кейбір жануарлардың бұрынғы биологиялық қасиеттеріне қайта оралуы мүмкін екенін дәлелдеді. Бұл таңғажайып жаңалық миллиондаған жыл бұрын динозаврлар тастаған сүйекті құстар қайта өсіргенін анықтағаннан кейін жасалды. Зерттеуді Чили университетінің ғалымдар тобы жүргізді. Олар 230 миллион жыл бұрын екі аяқты динозаврлардың төрт аяқты бауырларының мықты билегін қажет етпегенін анықтады, сондықтан олар әлсіреп қалды. Қол-аяқ сүйектерінің саны 11-ден 3-ке дейін қысқарды, оның ішінде бірін жоғалту қызығушылық тудырады. Бірақ зерттеулерге сәйкес, сүйек динозаврлар құсқа айналып, ұшып кеткен кезде пайда болды. Жаңа сүйек, яғни көкірек сүйегі, бұрынырақ пайда болған жерде пайда болады. Құс қанаттары жоғары қарай ұшып бара жатқанда қатты болып қалады. Зерттеулер оның құс тәрізді динозаврларда жоғалып кеткенін анықтады, бірақ заманауи құстар кейінірек қайтадан пайдаланған...
Темпл университетінің биологтары эволюцияның спираль тәрізді көрінісін жасады. Олар 50 мыңнан астам түрдегі молекулалық сағатты зерттеу деректерін қолданды. Бұл әдіс түрлердің бір-бірінен қашан бөлініп пайда болғанын анықтау үшін ДНК-ның мутацияларын талдайды. Ол иттер мен адамдардың 94,2 млн жыл бұрын ортақ ата-бабалары болғанын көрсетеді. Қараулар мен шимпанзелер бір-бірінен 290 млн жыл бұрын бөлініп кетті. Зерттеулер Жер бетіндегі тіршілік түрлерінің әртүрлілігі тұрақты қарқынмен өсіп келе жатқанын көрсетеді. Бұл эволюция үдерісінде пайда болады деген дәстүрлі көзқараспен қайшы келеді.