Төмендегі сөйлемді аяқтаңыз: 1915-1919 жылдар аралығында Рокфеллер медициналық зерттеулер институтында жұмыс істеген Израиль Клейнер қатаң тәжірибелік бақылауларды қолдана отырып, қандағы қант деңгейіне ұнтақталған без без безінің ерітінділерінің әсері туралы сенімді нәтижелер туралы мәлімдеді, олар "теориялық тұрғыдан... диабеттің пайда болуының ішкі секреция гипотезасын қолдайды" және "практикалық тұрғыдан... емдік қолдану мүмкіндігін ұсынады". 1919 жылы Рокфеллер институтын тастап кеткеннен кейін, белгісіз себептермен бұл жұмысты тоқтатты. Румыниялық ғалым Николае Паулеску, диабетке қарсы факторды іздеудегі тағы бір көрнекті тұлға, 1916 жылы Клейнерге ұқсас кішкене тұзды панкреатикалық ерітінді қолданып тәжірибе жүргізе бастады. Оның сөзін
Бухарест шайқасы мен соғыстан кейінгі дүрбелең кезінде 1920 және 1921 жылдары француз тілінде алғашқы нәтижелерін жариялады. Оның экстракттері сыналған иттерде қан мен зәрдегі қант деңгейін айқын төмендетті, бірақ адам пациенттерінде (ректальді инъекция арқылы) тікелей әсерін тигізбеді, оны тек физиологиялық ерітінді дозасымен қайталауға болмайды. Паулеску өз ерітіндісіне (оны "панкрейн" деп атады) және өндіріс әдісіне румындық патент алды, бірақ келесі жылы қаржыландырудың жетіспеушілігіне байланысты жұмысында одан әрі жетістікке жетпеді.