Батыстық майданға капитан дәрежесімен келіп, Флюрбай жанындағы неміс траншеяларына "ең керемет" рейд жүргізді және басынан ауыр жарақат алғанмен, операция сәтті аяқталғанға дейін өз командасына берілді. Өзінің іс-әрекеті үшін ол офицерлердің ерлігі үшін екінші ең жоғары наградасы - "Құрметті қызмет ордені" (DSO) серіктесі болып тағайындалды. Ауруханадан қайтып оралғаннан кейін майор дәрежесіне көтеріліп, 1917 жылы мамыр айында Бюллекурттың екінші шайқасында батальонының уақытша қолбасшысы болды. Шілде айында подполковник болып, 10-шы батальонға қолбасшы болып тағайындалды. Ол осы бөлімді Менин жотасындағы шайқаста басқарды.
1918 жылы қыркүйек айында Санкт-Михаил және Санкт-Джордж орденінің серіктесі болып тағайындалды. Мүмкін, оның ең үлкен жетістігі - шілдеде Мерристі тұтқындауы, ол үшін ол өзінің DSO-ға тағы да ерлік үшін марапатталды. Ол 100 күндік шабуыл кезінде және 11 қарашадағы қарулы келісімге дейін батальонын шеберлікпен басқаруды жалғастырды. Соғыс кезінде, жоғарыда айтылған марапаттардан басқа, ол француздық Croix de guerre марапатына ие болды және ол бес рет хабарларда аталды.