17 ғасырдың бірінші жартысы соғыспен толы болғанымен, барлық ірі қақтығыстар Кіші Польшаға жетпеді, ал провинция өркендеуді жалғастырды, бұл оның үлкен Крызтопор сияқты сарайлары мен сарайларында көрініс тапты. Зебрзидовский көтерілісі мен Костка-Напиерский көтерілісі сияқты кішігірім соғыстардан басқа, провинция қауіпсіз болды. Хмельницкий көтерілісінің казактары батысқа қарай Замостье мен Львовқа дейін жетті, бірақ Кіші Польшаға кірмеді. Облыс басқа соғыстарға куә болмады, мысалы, поляк-швед соғысы (1626-29), поляк-москва соғысы (1605-18), поляк-осман соғысы (1620-21) және Смоленск соғысы. Дегенмен, Кіші Польшаның ақсүйектері осы қақтығыстарға белсене қатысты. Сандомирский воеводасының қызы Марина Мнишех, Ежи Мнишех, Жалған Дмитрий I-нің, сондай-ақ Жалған Дмитрий II-нің әйелі болды. Сонымен қатар, Кіші Польшаның жерлері, әсіресе оның солтүстік-шығыс бөлігі поляк әскерлерінің базасына айналды, олар казактармен күресті, ал король Иоанн II Казимир Ваза өзінің сотымен Люблинде жиі болып, Украинадағы әскери науқандарды дайындады. Бұл жағдай орыс-поляк соғысының (1654-1667) басталуымен өзгерді. 1655 жылдың қазан айында Иван Выховскийдің қолбасшылығындағы орыс-казак әскерлері Кіші Польшаның шығысына кіріп, Вислаға жетіп, Люблин, Пулавы және Казимеж Долный қалаларын талан-таражға салды. Шабуылдаушылар тез шегініп кетті, бірақ бірнеше айдан кейін Кіші Польшаны су басып кетті.
шведтер тарапынан.