Төмендегі сөйлемді аяқтаңыз: 1988 жылы Лебед 106-шы гвардиялық әуеде жүретін дивизияның командирі болды. Ол өз әскерлерімен бірге бүкіл Кеңес Кавказындағы көтерілістерді басуға қатысты, Грузияда (
1989) және Әзірбайжанда (1990), онда ол наразылық білдірушілерді басу үшін қатыгездік қолданудан бас тартты. 1991 жылы Лебед генерал-майор дәрежесіне ие болды және Әуе десанттық әскерлерінің екінші қолбасшысы болды. 1991 жылы жаңа ресей үкіметіне қарсы кеңес қаталшықтарының төңкеріске ұмтылуы кезінде ол Ресейдің Ақ үйінде Борис Ельцинге қарсы күштерді басқару туралы бұйрықтарды орындаудан бас тартып, төңкерістің құлдырауына ықпал етті. Сол кезде Лебед генерал Павел Грачевтің қарсыласына айналды. Лебед өзінің қате әскери реформалары деп қарастырған жағдайға байланысты әуеде жүретін әскерлердің қолбасшысы және болашақ Ресей қорғаныс министрі болды. Осылайша Грачев оның басты қарсыласына айналды. 1992 жылы Лебед 14-ші гвардиялық армияның қолбасшысы ретінде Молдоваға жіберілгені Грачевтің арқасында болған. Сол жерде Ресей мен Румынияның арасындағы қақтығысқа араласып, бейбіт келісімге қол жеткізу үшін өзінің позициясын пайдаланды, сонымен қатар этникалық орыстарды қорғады. Осыған қарамастан, Лебед сепаратист басшылығына қарсылық білдірді, оны сыбайлас жемқор деп санайды және ол "құқықсыздардың ұйқысы мен қауіпсіздігін күзетуден шаршады" деп мәлімдеді. Дегенмен, ол президент Борис Ельциннің 14-ші армияның көп бөлігін Молдовадан шығаруға қатысты шешіміне қарсы болды, өйткені ол аймаққа хаос әкеледі деп қорықты.