Төмендегі сөйлемді аяқтаңыз: Муавия II-нің өлімінен кейін Омейяд билігі олардың Сириядағы бекінісінде құлдырауға жақын болды. Дамаскідегі әл-Дахак, Киннасриндегі (солтүстік Сирия) және Жазирадағы қайыс тайпалары, Палестинадағы Джудхамдар, Хомстың ансарлары мен оңтүстік арабтары Ибн әл-Зубайрды мойындады. Мединадан Сирияға қуылған Омейялардың басшысы Марван ибн әл-Хакам да Ибн әл-Зубайрға мойынсұнуға дайын болды, бірақ Ибн Зыяд оны халифатқа үміткер болуға көндірді. Соңғылары Ирактан қуып шығарылып, Омейядтардың билігін ұстануға тырысты. Умайядтық сириялық тайпалардың, атап айтқанда, Кудая мен олардың Киндиттік одақтастарының Ибн Багдал ұйымдастырған саммиті кезінде, Марван лоялистік тайпаларға экономикалық артықшылықтар үшін алмасу үшін Халифа болып сайланды. Келесі
684 жылдың тамызында Марж Рахит шайқасында Марван өзінің тайпалық одақтастарын әл-Дахак бастаған әлдеқайда үлкен Кайсит әскеріне қарсы шешуші жеңіске жеткізді. Көп ұзамай Хомс пен Джудхамның оңтүстік арабтары Кудаға қосылып, Яманның тайпалық конфедерациясын құрды. Мардж Рахит қайыстар мен Яман коалициясы арасындағы ұзаққа созылған қақтығысқа әкелді. Қайылар Зөфәр ибн әл-Харит әл-Кілабидің қол астында Евфрат өзеніндегі Цирцециум бекінісінде қайта топтасты және өздерінің жоғалтуларын өшіру үшін қозғалды. Марван шайқастан кейінгі айларда Сирияның толық бақылауын қалпына келтірсе де, тайпааралық қақтығыстар Омейяд билігінің негізін: сириялық әскерді әлсіретті.