1917-1923 жылдардағы төңкерістер Ресей төңкерісінің табысы мен Бірінші дүниежүзілік соғыстың салдарынан туындаған тәртіпсіздікке сүйене отырып, бүкіл әлемде саяси тәртіпсіздік пен көтерілістерді қамтыды. Соғыстан зардап шеккен Императорлық Ресейде либералды Ақпан төңкерісі монархияны құлатты. Одан кейін тұрақсыздық кезеңі басталып, Октябрь төңкерісі кезінде большевиктер билікті басып алды. Жаңадан пайда болған Кеңес Одағына қарсы, идеологиялық топтардың кең ауқымындағы антикоммунистік күштер большевиктерге қарсы күресті, әсіресе контрреволюциялық ақ қозғалысы мен шаруалар жасыл әскерлері, Ресейдегі төңкерістен кейін Украинадағы әртүрлі ұлтшыл қозғалыстар және басқа да жаңа мемлекеттер, мысалы, совет Транскавказиясы мен совет Орталық Азиясы, анархисттік рухтандырылған үшінші ресейлік төңкеріс және Тамбов көтерілісі
. Лениндік жеңістер сонымен қатар әлемдік коммунизмнің өршуіне ықпал етті: үлкен неміс революциясы және оның ұрпақтары, мысалы Бавария Совет Республикасы, көршілес Венгрия революциясы және Италиядағы Бьеннио Россо, сонымен қатар әртүрлі кішігірім көтерілістер, наразылықтар мен ереуілдер, олардың барлығы сәтсіз болып шықты. Большевиктер революцияның жаңа толқынын кеңестер басшылығындағы Коминтернде үйлестіруге тырысты.