1944 жылы қазанда Афина азат етілгенде, Гарольд Макмиллан ханшайым Эндрюге барып, оның "кедей, тіпті нашар жағдайда өмір сүргенін" сипаттады. Ұлына жазған хатында ол азаттыққа дейінгі соңғы аптада нан мен сары майдан басқа ешқандай тағам жемегенін және бірнеше ай бойы ет жемегенін мойындады. Желтоқсанның басында Афинадағы жағдай жақсармады; Коммунистік партизандар (ELAS) британдықтарға қарсы соғысты.
Астананы басқару үшін. Ұрыс-керіс жалғасып жатқанда, ханшайым Эндрюге күйеуінің қайтыс болғаны туралы хабарланды, соғыстан кейінгі жұптың қайта қосылуына үміт артты. Олар 1939 жылдан бері көріспеген еді. Ұрыстар кезінде ол полиция қызметкерлері мен балаларға азық-түлік үлестіріп, үйге шығу ережесін бұза отырып, көшеде жүруді талап етті. Оған адасқан оқ тисе керек деген сұраққа ол: "Сені өлтіретін оқ ды естімейсің, мен құлақсызмын. Олай болса, неге бұл туралы уайымдайсың?"