1951 жылы наурыз айында Иран парламенті (Меджлис) англо-ирандық мұнай компаниясын (АИОК) және оның үлестерін мемлекет меншігіне айналдыру туралы заң жобасын қабылдады, оны Мохаммад Мосаддег қатты қолдады, ол келесі сәуірде парламент көпшілігімен премьер-министр болып сайланды. Дауды шешу үшін Халықаралық Сотқа жүгінді, бірақ Мосадег пайданы 50/50 бөлісу туралы келісімді, ұлттандыруды мойындауды қабылдамады. Британдықтар мен Иран үкіметі арасындағы тікелей келіссөздер тоқтады, ал 1951 жылдың ішінде британдықтар Иран үкіметіне қысымды күшейтіп, оған қарсы төңкеріс жасау мүмкіндігін зерттеді. АҚШ президенті Гарри С. Трумэн Корея соғысына басымдық беріп, келісуден бас тартты. Черчилльдің билікке қайта оралуы мен Эйзенхауэрдің президенттік билігі Моссадек үкіметін әлсірету саясатын енгізді. Екі жақ та бір-біріне ұнамайтын ұсыныстар жасады, әр тарап уақыт өз жағында деп сенді. Келіссөздер бұзылып, блокаданың саяси және экономикалық шығындары Иранның ішінде көбейген сайын, төңкеріс жоспарлары
Бұл жағдай әскерден және Мәжлістегі британдық жақтас топтардан туындады.