Төмендегі сөйлемді аяқтаңыз: Агарбицеану 1906 жылы Ескі патшалықтың астанасы Бухарестке барып, "Униреа" үшін ынталы сапар жазбаларын жіберді. Патшалықтың Юбилейлік көрмесінде ол сыншы Евгений Ловинескумен кездесті, ол оны "ақынның жаны [...] өз тауларынан біздің уайымдарымыздың, мақтанышымыздың және ұмтылыстарымыздың бекінісіне түсті" деп еске алды. Ол Бухаресттің "Sămănătorul" ұлтшыл рецензиясына үнемі үлес қоса бастады, ол "De la țară" журналына қошеметпен қарсы алды, ал кейінірек "Sămănătorul" журналының солшыл бәсекелесі "Viața Românească". Шамамен елу жылдан кейін Агарбицеану еске алғандай, екі клуб арасындағы идеологиялық қақтығысқа немқұрайдылық танытқандықтан, оны "Sămănătorul" клубының Николае Иоргасы жария түрде сөгіп тастады. Оның кез-келген зерттеулері өмірде Ежелгі патшалық алдында және кейін
1907 жылғы шаруалар көтерілісі кезінде Агарбичану оның институттарын да сынға алды. Иорганың "Neamul Românesc" журналына оның алғашқы үлестерінің бірі - король Кароль І-нің көтерілісшілерді кешіру туралы шешімін атап өтіп, көбірек және неғұрлым маңызды реформаларды талап ететін дауыстарға қосылған мақала болды. 1909 жылдан бастап, Иоргамен татуласқаннан кейін, ол осы журналдың тұрақты жазушыларының бірі болды.