Осы тармақтың жалғасын жазыңыз - Язид азаматтық соғыс кезінде қайтыс болғаннан кейін Зуфар Абдалла ибн әл-Зубайрдың халифалықты Омейядтардан тартып алу туралы ұсынысын қолдады, Джунд Киннасриннің Омейяд губернаторын қуып жіберді және Дамасктің Зубейридтерге қолдау білдірген губернаторы әл-Дахак ибн Қаис әл-Фихриді қолдауға қайыс әскерлерін жіберді. Кейінгісі қаза тауып, қайылар Марж Рахит шайқасында Омейялықтар мен олардың қайылардың қарсыластары болған Бану Калбтан шыққан тайпалық одақтастарымен талқандалды.
684 жылы. Кейін Зуфар Джазиран қаласының Қарқисия (Кирсезий) қаласында штаб-пәтерді құрып, Қайыс тайпаларын Калбқа қарсы бастап, Сирия шөлінде соңғыларына қарсы бірнеше шабуыл жасады. 688-689 ж. аралығында ол Тағлиб тайпасымен соғысқа түсіп, Бану Сулейминнің Қаиси одақтасы Умайр ибн әл-Хубабты қолдады. 685 жылдан 691 жылға дейінгі үш қоршауға қарсы тұрғаннан кейін Зуфар Омейяд халифасы Абд әл-Маликпен (р.а.) бейбітшілік туралы келіссөздер жүргізді. Бейбітшілік Зуфардың қызы әл-Рабабтың халифаның ұлы Масламамен некелесуімен бекітілді. Әбд әл-Маликтің мұрагерлері кезінде Зуфардың отбасы Омейяд үкіметіндегі оның жоғары лауазымы мен беделін және қайыстар арасында оның беделін мұра етті. 750 жылы оның немересі Әбу әл-Вард Омейялардың мұрагерлеріне, Аббасидтерге қарсы сәтсіз Қайси көтерілісін басқарды, онда ол және оның бірнеше отбасы мүшелері қаза тапты.