Osteoporozun klinik özellikleri nelerdir?
Osteoporoz; düşük kemik kitlesi ve kemiğin mikromimarisinde bozulmalarla meydana gelen, kemik frailitesinde artma ve sonuçta kırık riskinin artmasıyla ortaya çıkan iskelet sistemi hastalığıdır. Hiperparatiroidi ve osteomalazi gibi düşük kemik kitlesi ile seyreden durumlardan farkı, osteoporozda serum kalsiyum ve fosfor değerlerinin olağan olmasıdır. Mineralize olmayan osteoid dokuda ve mikromimaride defektif durum ortaya çıkar. Mikromimarideki bu bozukluk, kemiğin yapısal durumuna zarar verir ve osteoporozun esasını oluşturan klinik özelliklere yol açar; iskelette kırılganlık ve kırık riskinde artış. Mikromimarideki bozulmanın nedeni net aydınlatılamamıştır. Diğer muhtemel faktörler: Mikrofraktürler ve yorgunluk hasarı, trabeküler kemikte perforasyonlar ve kesintiler, horizontal trabekülalarda artmış kayıp ve makromimari rol oynayabilir (uzun femur boynu kalça kırığı riskini arttırır). Kırık yerini ve sıklığını etkileyenler postür, kas gücü, düşmenin sıklığı ve tipi olarak sayılabilir. Azalmış kemik kitlesi; kemik tepe değerinin düşük olması, artmış kemik rezorbsiyonu veya remodelling sırasında kemik yapımında azalma gibi durumlarla ilişkilidir. En önemlisi kemik rezorbsiyonudur.