Gut nasıl teşhis edilir?
Gut hastalığı, geçmişten beri tanınan, toplumda sık görülen, kronik inflamatuar bir artrit tipidir. Önceleri gut, alkol tüketimi veya aşırı yeme ile tetiklendiği düşünülen iyi huylu bir eklem hastalığı olarak bilinmekte idi. Daha sonra yapılan çalışmalar, böbrek, eklem, cilt ve diğer çeşitli dokularda ürat kristallerin birikmesine bağlı olarak ortaya çıkan metabolik bir bozukluk olduğunu ortaya koymuştur. Gut hastalığı, tıbbi literatüre çok erken dönemlerde girmiş, birçok ünlü ismin biyografilerinde de bahsedilmiştir. Modern çağlarda gut ile mücadelede kayda değer bir ilerleme sağlanmıştır. Daha yakın zamanlarda, moleküler biyoloji, teşhis yöntemleri ve farmakoterapide kullanılan tedaviler sayesinde, hastalığın daha iyi bir şekilde anlaşılması ve daha etkin tedavi edilmesi mümkün hale gelmiştir. Belirli bir eşiğin üstündeki artmış serum ürik asit (SÜA) düzeyleri (>6,8 mg/dl) hiperürisemi olarak bilinir ve ürik asit kristallerinin oluşumuna neden olabilir. Hiperürisemi, guttaki ana patojenik etken olmasına rağmen, hiperürisemili birçok kişide gut gelişmez, hatta ÜA kristalleri de şekillenmez. Aslında, 9 mg/dL'nin üzerinde hiperürisemi olan kişilerin sadece %5'inde gut meydana gelmektedir. Buna göre, genetik yatkınlık gibi diğer faktörlerin de gut insidansını artırdığı düşünülmektedir. Monosodyum ürat (MSÜ) kristalleri, tüm dokularda, çoğunlukla tofüs oluşturmak üzere eklemlerin içinde ve çevresinde birikir. Gut esas olarak patognomonik MSÜ kristallerinin eklem sıvısı aspirasyonu veya tofüs aspiratı yapılarak tanımlanması ile teşhis edilir. Gut, ilk aşamada kendisini akut eklem inflamasyonu olarak gösterir. Bu tablo steroid, non-steroidal antiinflamatuar ilaçlar (NSAİD) veya kolşisin ile hızla tedavi edilebilir. Renal taşlar ve tofüs ise gutun geç belirtileridir. SÜA seviyelerini, diyet modifikasyonuyla ve SÜA düşürücü ilaçları kullanarak kristal biriktirme eşiğinin altına düşürmek, gut tedavisinde temel amaçtır. Bu, MSÜ kristallerinin çözünmesine yol açarak daha ileri atakları önler.